Tirana przypomina Polskę lat 90, tylko w innym klimacie i pod mocniejszym słońcem. Czuć tu luz, swobodę i ten uliczny ruch, którego w wielu miastach już dawno nie ma. Każdy coś sprzedaje, nawet stare grzebienie na parapecie przy ulicy paląc papierosa, tu wszyscy palą i piją kawę. Każdy coś załatwia, coś buduje, coś wozi, coś kombinuje po swojemu. Wygląda to jak trochę samowolka ale bardzo pozytywna nie tylko „daj”, kto kombinuje ten żyje.

Bezdomnych, osób żebrzących nie widziałem, każdy ma jakiś swój „biznes” przykładowo w samym centrum stoi facet i ma zwykłą wagę, chcesz zobaczyć ile ważysz? Parę groszy i sprawdzasz, absurd? No jednak tak stoi więc działa.

Nie wszystko jest idealnie równe, czyste i poukładane pod turystę. Raczej spodziewaj się w sercu tirany slumsów, śmietnika, brudu, bo tak jest. Czy zabite szczury na chodniku przeszkadzają albo psie odchody? Trochę tak, ale czy to ważne? Nie 🙂

I właśnie dlatego to działa. Bo zamiast sztucznej dekoracji masz normalne życie, hałas, energię i miasto, które nie udaje niczego na siłę. Tirana nie jest dla ludzi szukających pocztówki i pięknego widoku w mieście. Jest dla tych, którzy wolą poczuć miejsce naprawdę, zobaczyć jak można też żyć.

Tutaj prawo jakby nie istniało trochę, jeździsz jak chcesz, każdy trąbi i nie z powodu jak u nas w Polsce, tylko to bardziej znak „uwaga jadę”, zatrzymujesz się gdzie chcesz, odpalasz awaryjne i jest git, nawet na środku ulicy.